Албатта ҳукм Аллоҳникидур Сиёсий сақофий таҳлилий
сайт

 

 

китоблардан ажратиб келтирилган оятлар ҳам бор, Аллоҳ Таолонинг


مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ
– „Аҳли китоб ва мушриклардан иборат кофирлар сизларга Парвардигорингиз тарафидан бир яхшилик (яъни ваҳий) тушишини истамайдилар“.         [2:105]
деган гапи бунинг мисолидир, деган гап ҳам айтилмайди. Шундай дейилмаслигининг икки сабаби бор. Улар қуйидагилар:
а)    Яҳудлар ва насоролар ҳам Қуръон ҳужжати билан мушриклардир. Аллоҳ Таоло айтади:


وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتْ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِؤُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ * وَقَالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللّهِ وَقَالَتْ النَّصَارَى الْمَسِيحُ ابْنُ اللّهِ ذَلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوَاهِهِمْ يُضَاهِؤُونَ قَوْلَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَبْلُ قَاتَلَهُمُ اللّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ
– „Яҳудийлар: «Узайр Аллоҳнинг ўғли», дедилар. Насронийлар: «(Исо) Масиҳ Аллоҳнинг ўғли», дедилар. Бу уларнинг оғизларидаги (ҳужжат-далилсиз) гапларидир. Уларнинг бу гаплари худди аввалги кофир бўлган кимсаларнинг гапига ўхшайди. Уларни Аллоҳ лаҳнатлагай! Қандай адашмоқдалар-а! Улар Аллоҳни қўйиб ўзларининг донишмандларини ва роҳибларини ҳамда Масиҳ бинни Марямни Парвардигор деб билдилар. Ҳолбуки, фақат ягона Аллоҳга бандалик қилишга маҳмур (буюрилган) эдилар. Ҳеч илоҳ йўқ, фақат Унинг Ўзи бордир. У Зот уларнинг шерикларидан покдир“.    [9:30-31]
Демак, яҳуд ва насоролар ҳам мушриклардир.


б)    Мушриклар сўзи қариналардан холи келса, Аллоҳга ширк келтирган кимсаларни англатади. Аллоҳга ширк келтириш куфрнинг бир туридир. Агар у қарина билан келса, унинг маъноси қаринага қараб бўлади. Бу ерда у сабаби билан, белгиси билан келяпти. Уларнинг белгиси дўзахга чақирадилар, жаннатга кирмайдилар. Бу белги дўзахга кирадиган, жаннатга кирмайдиган ҳамма кофирга тегишлидир.
Бақара сурасидаги


ا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلاَ الْمُشْرِكِينَ
– „Аҳли китоб ва мушриклардан иборат кофирлар истамайдилар“.       [2:105]

деган оятда куфрнинг турларига аҳли китоблар, мушриклар каби номлар берилган. Ҳар бир ном ўз мусаммосини англатади. (Мусаммо ном берилган нарса ёки одам). Шунинг учун оятдаги

 

14-бет

Бетлар: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231 232